You & me reisadvies You & me reisadvies You & me reisadvies You & me reisadvies You & me reisadvies You & me reisadvies

Marokko

 

Ongeveer één keer per jaar probeer ik op werkreis te gaan. Ik kies dan altijd voor iets wat ik nog niet gezien heb en vaak speel ik ook in op de huidige trends. Er was opeens grote vraag naar Marokko en vooral naar Marrakech. Naar die plek worden niet zo heel vaak werkreizen georganiseerd door de touroperators, dus ik moest creatief zijn. Ik trommelde wat collega's op en samen planden we een vierdaagse werkreis.

In mei vlogen we met Transavia naar Marrakech. Eigenlijk wisten we niet heel goed wat we moesten verwachten. Chaotisch, kleurrijk, stoffig waren woorden die bij mij op kwamen. Een tikje vrouwonvriendelijk wellicht? 50% van onze vierkoppige groep dames was blond, moest ik me zorgen gaan maken?

Bij aankomst op de luchthaven van Marrekech werden een hoop vooroordelen direct weerlegd. De luchthaven is namelijk brandschoon en bijzonder rustig. Buiten worden niet direct de koffers uit je handen gerukt, maar kun je rustig geld pinnen en daarna instappen bij de transferbus of taxi. We hadden een viersterren hotel geboekt net iets buiten de oude medina (stadsmuur), een heerlijk hotel met enorm ruime, schone kamers en een prachtig groene binnentuin met een riant zwembad.

Met de taxi zaten we voor ongeveer twee euro op het Djemaa el Fna, dat is het epicentrum van de stad waar het vanaf een uur of vier allemaal gebeurt.  Wij waren er die eerste dag om half elf 's avonds en dan ben je dus net iets te laat. We dachten allevier stiekem 'is dit nu dat beroemde plein?' , maar zeiden heel sociaal wenselijk tegen elkaar 'prachtig hè hier?'.  

alt

De volgende morgen bezochten we eerst wat hotels, dat deden we telkens per taxi. Taxichauffeur Aziz reed ons naar het laatste riad (een traditioneel huis/paleis omgetoverd tot hotel) en vroeg ons wat we met onze middag gingen doen. We legden hem uit dat we van plan waren de ' hop on hop off' bus te nemen. Ja, inderdaad, zelfs Marrakech heeft zo'n toeristenbus. Heel handig als je snel een stad moet bekijken, maar het past absoluut niet in het straatbeeld van deze magische stad.

Aziz vond het logischerwijs een heel slecht idee als wij met een dergelijke bus gingen. Zijn argumenten waren goed en hij lachte er zo vriendelijk bij dat we het hem wel gunden om ons een middagje rond te rijden voor nog minder dirhams dan de bus (we zijn natuurlijk niet helemaal gek). Het was wel heel handig, omdat we nu rechtstreeks van de ene naar de andere bezienswaardigheid werden gereden, met hier en daar een wat misplaatste (volgens ons) hoogtepunten (volgens Aziz) van de stad. Zo bracht hij ons zonder succes voor zijn eigen portemonnee naar een kamelenboer in de Palmaraie, een winkel met lederwaren in de leerlooiersbuurt (wat een onprettig riekend buurtje!) en een medicijnwinkeltje. Tussen onze bezichtigingen door vermaakte Aziz ons met zijn charmante humor en stukjes Berbermuziek en de daarbij behorende klanken en bewegingen. Af en toe riep hij  'Everybody likes Aziz!' Dat klopt, we vonden hem erg geschikt.

alt

Daarna wilden we de souk in en het liefst onder begeleiding, zodat we niet zouden verdwalen. (we zouden de eerste toerist niet zijn). Aziz pleegde een telefoontje naar een broer van een buurman van de neef van zijn zwager en op het moment dat wij werden afgeleverd op het Djemaa el Fna, stond er een nieuwe ' hulp'  te wachten. Wederom eenvriendelijke man die zelfs onze tasjes droeg als we wat gekocht hadden, waar vind je nog zulke galante mannen? Hij joeg bovendien enkele opdringerige types weg met een bijzonder duidelijk ' KST!' .  We konden er prima slagen voor tassen, kruiden, sjaals, kaarsen en theeglaasjes. Het leuke van een gids is dat je ook in de achterste regionen van de souk komt. Daar waar de oude ambachten worden uitgevoerd en de winkels niet meer voor toeristen zijn.

  alt   alt  alt

Toen we daarna rond een uur of vijf het Djemaa el Fna op liepen was het er wél precies zoals we ons hadden voorgesteld. Heerlijke geuren van gegrild vlees, kraampjes met verse sapjes, trommels, fakirtoeters, slangenbezweerders, hennaverfsters, mensen met aapjes (te zielig!), acrobaten en natuurlijk mooie mannen met een goed verhaal die ons de stad konden laten zien. Jaja...We hebben ons maar geposteerd op een dakterras, weg van de aandacht vragende verkopers maar wel met uitzicht op de stad, het plein, de Koutoubia-moskee en dat alles terwijl de zon langzaam ondergaat. Onvergetelijk!

's Avonds hadden we een bijzondere excursie gepland staan:  dinnershow Fantasia. Bij aankomst raken we enthousiast. Het voelt een klein beetje alsof we in de Efteling lopen. Er is een heel kasteel nagebouwd, er zijn overal mensen in traditionele kledij, er staan groepjes mensen te zingen en te dansen langs een lang tapijt. Ze beelden de verschillende volkeren uit die in de woestijn leven, Berbers, Toearegs etc.  Hoe dichter bij we kwamen, hoe meer we de indruk kregen dat ze deze avond het minst gemotiveerde personeel hadden uitgenodigd. De dames stonden nog net niet op hun horloge te kijken terwijl ze hun armen zo nonchalant mogelijk naast hun lichaam lieten bengelen. Het mocht de pret niet drukken, we mochten plaatsnemen in een echte tent met allemaal kussens en gezellige ronde tafeltjes. In een rustig tempo werden de gerechten opgediend. Ons hoofdgerecht was wel erg bijzonder. Een half lam, nog duidelijk herkenbaar, lag over een schaal uitgespreid. Bon apetit! Voorzichtig prik ik er met een vork in, maar het ontbreekt me plotseling aan eetlust. Ach, ik denk maar zo…je moet er van houden! Bij de show moesten we eigen vooral lachen om de Japanners die voor ons stonden en uit alle macht probeerden foto's te maken van paarden die kwamen aangalopperen.

alt

De dag erna gingen we naar Agadir met een taxi. De taxichauffeurs staakten echter,  gelukkig was onze touroperator zo aardig om binnen een acceptabele tijd een neef van een vriend van een oom te regelen, dus uiteindelijk was de vertraging te overzien. De rit was behoorlijk, zo'n vijf uur rijden door een desolaat landschap zonder veel veranderingen. Maar gelukkig lag prachtig Agadir aan het einde van de reis. Een grote badplaats met een gezellige boulevard voorzien van talloze terrasjes. Vroeg in het jaar is het hier al heerlijk weer en juist in juli/augustus gaan de prijzen hier weer omlaag. (TIP!!!)

Het weer is dan nog wel aangenaam, want het ligt natuurlijk aan de Atlantische Oceaan en daar heb je doorgaans voldoende frisse wind. Er zijn hotels en appartementen in alle soorten en maten, van zeer eenvoudig tot superluxe. Voor iedereen is er wel iets. Voor de sportieve vakantieganger kan ik Club Robinson van harte aanraden. Een prachtige golfbaan, spinninglessen, surfen, bedenk het maar! Voor de creatievelingen is er ook een art-class en er is een stilteplekje bij het zwembad. De buffetten zijn fantastisch en, niet onbelangrijk, er is genoeg keuze als je lekker gezond wilt eten. De shows die hier worden opgevoerd als avondentertainment zijn van hoog niveau. Zelf sliepen we in RIU Tikida Beach. Een prachtig familiehotel met enorme buffetten en een groot aanbod aan exotische cocktails. Bovendien is er een binnenzwembad, dus mocht het weer onverhoopt een dagje niet meewerken, dan kun je nog altijd binnen zwemmen. Al met al was het een enorm leerzaam tripje, waarbij ik weer veel nieuwe ideeën heb opgedaan om mooie vakanties in elkaar te puzzelen.